Znane lokalizacje obozów koncentracyjnych

Poniższa lista zawiera nazwy niektórych miejscowości, w których, według ustaleń, usytuowane są obozy koncentracyjne:

• Ch'ŏngjin
• Chongori
• Chungsan
• Daeheung
• Danchun
• Haengyong
• Hamhŭng
• Hwasong
• Jeonger-ri
• Kaech'ŏn
• Kangdong
• Kyungsung
• Onsŏng (zamknięty w 1987 po zamieszkach i masakrze więźniów)
• Oro
• Pukch’ang
• Senghori
• Sinŭiju
• Yongdam
• Yodok

Porwania obcokrajowców

Po zakończeniu wojny koreańskiej zaczęły się pojawiać doniesienia o porwanych i przetrzymywanych na terenie Korei Północnej obcokrajowcach. 

W większości przypadków chodziło o obywateli Korei Południowej i Japonii.

Pomimo przyznania się przed premierem Japonii, rząd północnokoreański zaprzecza, jakoby miały miejsce porwania obywateli innych państw i odmawia współpracy w śledztwach. 

Przedstawiciele rządu Korei Południowej utrzymują, że od zakończenia wojny koreańskiej porwanych zostało 486 obywateli tego kraju, w większości rybaków. 

Przedstawiciele i członkowie rodzin porwanych oskarżają rząd o niewystarczające starania, mające na celu przywrócenie im wolności.

Odpowiedź na raport ONZ

Odpowiedź Korei Północnej na raport ONZ.

Według Korei Północnej dane zostały dostarczone przez „ludzkie szumowiny, które zdradziły swój naród i swoją ojczyznę”. Stwierdziły też, że to kolejny przykład „polityzacji praw człowieka ze strony UE i Japonii w sojuszu ze Stanami Zjednoczonymi”, stworzony po to, by wykorzystać go do kolejnej wymierzonej we władze w Pjongjangu kampanii. Dodatkowo przygotowali długi raport w którym o koreańskim podejściu do praw człowieka napisano wszystko. I, jak łatwo się domyślić, Korea Północna została w nim przedstawiona jako raj na ziemi.

Wolność słowa

Raport ONZ zwraca uwagę na brak wolności słowa, myśli i możliwości wyrażania własnych poglądów. Podkreślano też całkowity monopol informacyjny państwa i pełną kontrolę życia społecznego, którą zapewnia prowadzona od najmłodszych lat indoktrynacja.

Niezawisłość i niezależność sądów

W Korei Północnej nie ma niezawisłości i niezależności sądów, która nie jest gwarantowana i każdy zdaje sobie sprawę z tego, że indywidualne prawa mogą być ograniczone zgodnie z linią polityczną. Istnieje również silne przekonanie w społeczeństwie, że prawa i wolności mogą zostać ograniczone, jeżeli zagrażają rozwojowi socjalizmu. Nieformalne procesy przestępców politycznych pozostawiają ludzi nieświadomymi i niepewnymi zarzutów, jakie się im stawia. sprawiedliwy proces jest więc jawnie lekceważony, a rozbieżność pomiędzy prawem a systemem pogłębia się .

Przekraczanie granicy

Koreański kodeks karny mówi, iż osoby, które przekraczają granice, opuszczają wyznaczone miejsca żeglowania i połowu bez pozwolenia, karane są podobnie do przestępców łamiących zasady porządku publicznego tj. karą pracy przymusowej poniżej trzech lat lub kara pracy przymusowej poniżej roku. Kara grozi również za udzielenie pomocy osobom nielegalnie przekraczającym granice i waha się od dwóch do siedmiu lat pracy przymusowej. Ucieczka z kraju jest uznawana za zbrodnię przeciwko państwu i grozi za nią kara śmierci. Ucieczka do Korei Południowej i szukanie azylu na terytorium innego państwa lub placówki dyplomatycznej jest traktowane przez koreańskiego ustawodawcę jak ucieczka do państw obcych lub wrogich. Ustawodawca zakłada, iż dokonuje on aktu zdrady, co zwykle mija się z prawdą, trudno bowiem nazwać chęć spotkania się rodziną mieszkającą w Korei południowej, czy też szmuglowanie towarów przez granicę za zdradę. Niestety system północnokoreański takich przypadków nie rozpatruje indywidualnie w związku z czym winni i niewinni skazywani są na tą samą karę .

Przejazdy i podróże

Rząd w Korei Północmej utrzymuje system dystrybucji dóbr według społecznej klasyfikacji, który dyskryminuje ludzi pod względem wykształcenia, zatrudnienia, dostępu do opieki medycznej. Poruszanie się poza obrębem miejscowości zameldowania możliwe jest jedynie w przypadku oficjalnej delegacji, ślubu, pogrzebu. Podupadająca gospodarka i nasilające się braki żywności spowodowały zwiększenie liczby uchodźców, którym w przypadku aresztowania grozi kara śmierci. Rząd przeprowadza przymusowe przesiedlenia politycznie podejrzanych obywateli, wstęp na teren Phenianu jest praktycznie niemożliwy, zabronione jest podróżowanie za granicę. W Korei Północnej odmawia się nawet prawa do swobodnego przejazdu. Część kraju to „strefy powszechne”, w obrębie których możliwe jest przemieszczanie się po uzyskaniu zgody administracyjnej od komitetu partyjnego i służb specjalnych. Przejazd lub podróż dozwolone są dozwolone jedynie w szczególnych sytuacjach rodzinnych lub służbowych. Z kolei przejazd przez „strefy specjalne” wymaga już zezwolenia z numerem seryjnym, które otrzymuje się dodatkowo do zwykłych przepustek.